Λίγη ντροπή...

Λίγο παλιότερο άρθρο από τον Κωστή Πλάντζο στο ΠρωτοΘέμα

Αφήστε επιτέλους τα παιδιά μας να μάθουν και να πιστέψουν σε αξίες, έννοιες και θυσίες που τις κουβαλάνε μέσα τους, χωρίς να τους τριβελίζετε άλλο το μυαλό και χωρίς να μας διχάζετε με τις ιδεοληψίες σας.

Βυθισμένοι από καιρό σε μια μαζική αποχαύνωση, δεν χάνουμε πλέον ευκαιρία οι νεοέλληνες να δείχνουμε πόσο ανάξιοι είμαστε να λέμε πως καταγόμαστε από τους προγόνους μας, αλλά και πόσο άξιοι να έχουμε τους ηγέτες που έχουμε.

Αυτό το άρθρο δεν είναι "οικονομικό". Είναι εκτενές και ας μην το διαβάσει όποιος «καίγεται» πχ για τις εκλογές ή για τους νέους φόρους. Δεν αποσκοπεί σε «κλικ» και «like». Είναι περισσότερο μια παρακαταθήκη (για τον Ιστορικό του μέλλοντος περισσότερο) που κράταγα μήνες και χρόνια μέσα μου. Δεν ξέρω όμως πια πόσο χρόνο αντέχουν αυτές οι σκέψεις να μένουν κλεισμένες μέσα μου, για αυτό τις καταθέτω τώρα. Ο καιρός γαρ εγγύς...

Το λέω ξεκάθαρα εξ αρχής πως όσα αναφέρω πιο κάτω, μού δείχνουν πως ο λαός μας πληρώνει τις αριστερίστικες και λαϊκίστικες τάσεις του. Και δεν εννοώ απλοϊκά στην Οικονομία. Οι αριστεροί δημαγωγοί διέπρεψαν πρωτίστως στην Παιδεία. Οι αριστερές μανιέρες μάς φτάσανε εδώ που φτάσαμε. Δεν μας φταίνε ούτε οι ξένοι, ούτε ο καπιταλισμός, ούτε ο κακός μας εαυτός για την κατάντια και τον εκχυδαϊσμό γύρω μας. Αν κοιτάξουμε μέσα μας, φταίμε εμείς και η Αριστερά που μας κακόμαθε, ο Λαϊκισμός που περίσσεψε, οι Αξίες που καταβαραθρώθηκαν, ο σεβασμός που χάθηκε. Και φταίει και η "Δεξιά" φυσικά που υπέκυψε και πρόδωσε τα «ιδανικά» της –ώστε να ακούγονται μάλιστα σχεδόν σαν "οξύμωρο σχήμα" πια! 


Η συνέχεια στο link στην αρχή.