Ο πατέρας μου ( ήταν και μποξέρ στα νιάτα του) μού έλεγε να μη βαράω τα παιδιά στο σχολείο. «Οι αδύναμοι ρίχνουν ξύλο, οι δυνατοί απαντούν με επιχειρήματα». Με έκανε να σιχαίνομαι τη Βία, από προσωπική αξιοπρέπεια. Αν ήθελα να παίξω ξύλο, πάει να πει πως κάτι πάει στραβά μέσα μου.
Δεν νοιώθω δυνατός στα επιχειρήματα. Ειδικά στην Ελλάδα όπου δεν "μετράνε" τα επιχειρήματα. Στην Ελλάδα ισχύει το «έτσι γουστάρω». Το μόνο που ξέρουν άλλωστε καλά οι Έλληνες, είναι να τσακώνονται. Θέλουν να επιβάλουν την άποψή τους, αλλά όταν δουν τα αποτελέσματα της στάσης τους το μετανοιώνουν και ύστερα προσχωρούν επιπόλαια σε μια άλλη άποψη, για την οποία επίσης σύντομα μετανοιώνουν, μέχρι να πάνε και σε μια άλλη... Τόσο ανερμάτιστος λαός, που αρέσκεται να βρίζει και να πλακώνεται, για μια θέση στάθμευσης, για το κάπνισμα, για μια θέση στο δημόσιο, για έναν φόρο που μπαίνει, για ένα νόμο που ψηφίζεται, για ένα κόμμα που εκλέγεται... για τα πάντα!
Δεν νοιώθω δυνατός στα επιχειρήματα. Ειδικά στην Ελλάδα όπου δεν "μετράνε" τα επιχειρήματα. Στην Ελλάδα ισχύει το «έτσι γουστάρω». Το μόνο που ξέρουν άλλωστε καλά οι Έλληνες, είναι να τσακώνονται. Θέλουν να επιβάλουν την άποψή τους, αλλά όταν δουν τα αποτελέσματα της στάσης τους το μετανοιώνουν και ύστερα προσχωρούν επιπόλαια σε μια άλλη άποψη, για την οποία επίσης σύντομα μετανοιώνουν, μέχρι να πάνε και σε μια άλλη... Τόσο ανερμάτιστος λαός, που αρέσκεται να βρίζει και να πλακώνεται, για μια θέση στάθμευσης, για το κάπνισμα, για μια θέση στο δημόσιο, για έναν φόρο που μπαίνει, για ένα νόμο που ψηφίζεται, για ένα κόμμα που εκλέγεται... για τα πάντα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου